Acquisition of its RedOne data centre in Cyprus by Cyprus Telecommunications Authority (Cyta)

Our firm is delighted to have acted as legal counsel to RedMax in connection with the acquisition of its RedOne data centre in Cyprus by Cyprus Telecommunications Authority (Cyta), advising our client throughout the transaction from its initial stages through to completion.

Located in the Latsia Industrial Area in Nicosia, RedOne represents an important addition to Cyprus’s digital infrastructure landscape. The first phase of the facility was launched in December 2025 and comprises approximately 1,300 sqm of white space, with capacity for up to 420 racks and air-cooling capabilities for densities of up to 7 kW per rack.

The facility is supported by a dedicated 2 MW substation and incorporates 640 kWp of solar photovoltaic capacity together with battery storage, reflecting the increasing importance of resilient and energy-conscious infrastructure in the data centre sector.

As CYTA reports, it plans to further expand the facility, with the first phase of the new infrastructure expected to become operational in early 2027. Upon completion, the expanded facility is expected to become the largest privately owned data centre in Cyprus.

This is a significant transaction that marks another important milestone in the development of Cyprus as a digital infrastructure hub.

We congratulate our clients, RedMax, on this achievement and wish them continued success in their future endeavours.

Παρένθετη Μητρότητα στην Κύπρο – Νομικό Πλαίσιο και Διαδικασία

Η παρένθετη μητρότητα αποτελεί μία ειδική μορφή ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, η οποία στην Κυπριακή Δημοκρατία ρυθμίζεται από ειδικό νομοθετικό πλαίσιο. Βασικό νομοθέτημα είναι ο περί της Εφαρμογής της Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής Νόμος του 2015, Ν. 69(I)/2015, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται.

Ο Νόμος προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία, η οποία περιλαμβάνει την εξασφάλιση προηγούμενης γραπτής έγκρισης από το Συμβούλιο Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και, στη συνέχεια, την υποβολή αίτησης στο αρμόδιο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος παρένθετης μητρότητας.

Βασικές προϋποθέσεις

Σύμφωνα με το άρθρο 22 του Ν. 69(I)/2015, η μεταφορά εμβρύων στη μήτρα παρένθετης μητέρας και η κυοφορία από αυτή επιτρέπονται μόνο με διάταγμα Δικαστηρίου, το οποίο πρέπει να έχει εκδοθεί πριν από την τοποθέτηση των εμβρύων. Προηγουμένως απαιτείται η εξασφάλιση της σχετικής έγκρισης του Συμβουλίου.

Ο Νόμος προβλέπει, μεταξύ άλλων, ότι η παρένθετη μητέρα δεν πρέπει να είναι η γενετική μητέρα του παιδιού, καθώς τα ωάρια που θα εμφυτευθούν δεν πρέπει να ανήκουν στην ίδια. Τα ωάρια μπορούν να προέρχονται από τη γυναίκα που επιθυμεί να αποκτήσει το παιδί ή από δότρια.

Προβλέπονται επίσης συγκεκριμένες προϋποθέσεις ως προς την ιατρική καταλληλότητα της παρένθετης μητέρας, την ιατρική αδυναμία της γυναίκας να κυοφορήσει, την ψυχολογική αξιολόγηση των εμπλεκομένων προσώπων και τη διενέργεια των απαιτούμενων ιατρικών εξετάσεων. Ο Νόμος περιλαμβάνει επίσης προϋποθέσεις σχετικά με τη μόνιμη κατοικία ή τη συνήθη νόμιμη διαμονή των εμπλεκομένων προσώπων στη Δημοκρατία, με ειδική πρόβλεψη σε περίπτωση αδυναμίας εξεύρεσης παρένθετης μητέρας που διαμένει στην Κύπρο.

Διαδικασία ενώπιον του Συμβουλίου

Το πρώτο βασικό στάδιο της διαδικασίας είναι η υποβολή αίτησης στο Συμβούλιο Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής για την εξασφάλιση γραπτής έγκρισης.

Το Συμβούλιο εξετάζει κατά πόσο πληρούνται οι προβλεπόμενες από το άρθρο 23 προϋποθέσεις και, εφόσον ικανοποιηθεί σχετικά, εκδίδει γραπτή έγκριση, η οποία επιτρέπει την επακόλουθη υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος παρένθετης μητρότητας.

Δικαστική διαδικασία και έκδοση διατάγματος

Μετά την εξασφάλιση της γραπτής έγκρισης του Συμβουλίου, καταχωρείται αίτηση ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου για την έκδοση του απαιτούμενου διατάγματος παρένθετης μητρότητας.

Σύμφωνα με το άρθρο 24, το Δικαστήριο εκδίδει το διάταγμα αφού ικανοποιηθεί ότι έχει εξασφαλιστεί η γραπτή έγκριση του Συμβουλίου. Το Δικαστήριο δύναται επίσης να θέτει όρους και να δίδει οδηγίες που κρίνει αναγκαίες για την αποτελεσματικότερη εφαρμογή του διατάγματος.

Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι το διάταγμα πρέπει να έχει εκδοθεί πριν από την τοποθέτηση του εμβρύου στη μήτρα της παρένθετης μητέρας.

Γραπτή συμφωνία και οικονομικό αντάλλαγμα

Το άρθρο 25 προβλέπει ειδική γραπτή συμφωνία μεταξύ της παρένθετης μητέρας και του συζύγου της, όπου αυτή είναι έγγαμη, αφενός, και του ζευγαριού ή της μονήρους γυναίκας που επιδιώκει την απόκτηση τέκνου, αφετέρου.

Σημαντικό είναι ότι, σύμφωνα με το ισχύον κείμενο του άρθρου 25, η συγκεκριμένη γραπτή συμφωνία συνάπτεται μετά την έκδοση του διατάγματος παρένθετης μητρότητας και πριν από τη σύλληψη του εμβρύου για σκοπούς υλοποίησης της παρένθετης μητρότητας.

Η συμφωνία πρέπει να περιλαμβάνει, μεταξύ άλλων, πρόνοιες σχετικά με τη μητρότητα, την παράδοση του παιδιού μετά τη γέννηση και την κάλυψη των προβλεπόμενων εξόδων εγκυμοσύνης, τοκετού και λοχείας.

Η παρένθετη μητρότητα δεν μπορεί να αποτελεί αντικείμενο εμπορικής διαπραγμάτευσης. Το άρθρο 26 απαγορεύει τη διαπραγμάτευση συμφωνιών παρένθετης μητρότητας σε εμπορική βάση. Παράλληλα, ο Νόμος διευκρινίζει ότι συγκεκριμένες δαπάνες και αποζημιώσεις που προβλέπονται από το νομοθετικό πλαίσιο δεν θεωρούνται «αντάλλαγμα».

Νομική υποστήριξη από το γραφείο μας

Η διαδικασία της παρένθετης μητρότητας απαιτεί προσεκτική προετοιμασία και συντονισμό των απαιτούμενων νομικών ενεργειών, καθώς περιλαμβάνει τόσο διοικητικό όσο και δικαστικό στάδιο.

Το γραφείο μας παρέχει ολοκληρωμένη νομική υποστήριξη καθ’ όλη τη διαδικασία, αναλαμβάνοντας την προετοιμασία και υποβολή της σχετικής αίτησης ενώπιον του Συμβουλίου Ιατρικώς Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής και, μετά την εξασφάλιση της απαιτούμενης έγκρισης, την προετοιμασία και καταχώριση της δικαστικής αίτησης και την εκπροσώπηση των εντολέων μας ενώπιον του αρμόδιου Δικαστηρίου, μέχρι και την έκδοση του απαιτούμενου διατάγματος παρένθετης μητρότητας.

Κάθε υπόθεση εξετάζεται εξατομικευμένα, με γνώμονα τις ιδιαίτερες περιστάσεις των ενδιαφερομένων και τις απαιτήσεις του εκάστοτε ισχύοντος νομοθετικού πλαισίου.

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τη διαδικασία της παρένθετης μητρότητας στην Κύπρο και τη νομική υποστήριξη που απαιτείται, επικοινωνήστε με το γραφείο μας για προσωπική και εμπιστευτική ενημέρωση. Απευθύνεται το ηλεκτρονικό σας μήνυμα στην Δρ.Χριστιάνα Μαρκου στο info@markoullc.com ή στείλτε SMS στο 99412812. Θα επικοινωνήσουμε μαζί σας εντός 24 ωρών.

Extended Producer Responsibility (EPR) and Authorised Representatives in Cyprus – Batteries, EEE and Packaging

Businesses placing batteries, electrical and electronic equipment (EEE), or packaged products on the market in the European Union are subject to Extended Producer Responsibility (EPR) obligations under EU environmental legislation. Where the applicable legislation requires, producers that are not established in the Member State in which they place products on the market must appoint an Authorised Representative to fulfil specified statutory obligations on their behalf.

An Authorised Representative is appointed by written mandate and acts within the scope of the authority conferred by the producer and the applicable legislation. The precise duties vary depending on the relevant legal framework.

Batteries

Regulation (EU) 2023/1542 concerning batteries and waste batteries establishes a harmonised legal framework governing the placing on the market of batteries and the management of waste batteries throughout their life cycle. The Regulation introduces Extended Producer Responsibility obligations designed to ensure the proper collection, treatment and recycling of waste batteries.

The Regulation provides for the appointment of an Authorised Representative in the circumstances specified therein, enabling producers that are not established in the relevant Member State to fulfil their statutory producer obligations through a locally established representative acting under a written mandate.

These obligations include:

  • registration with the relevant producer register;
  • communication with the competent authorities;
  • submission of statutory declarations and reports;
  • maintaining records required by law;

Briefly, the obligation applies when the producer sells batteries, including those incorporated in appliances, light means of transport or other vehicles, by means of distance contracts directly to end-users, whether or not they are private households, in a Member State, and is established in another Member State or in a third country (Article 56(3)). Currently, Cyprus does not seem to have been applying this requirement of the Regulation despite its mandatory nature. More specifically, Cyprus’s producer registration form has been updated to reflect Regulation (EU) 2023/1542 and the revised definition of “producer”, but it does not yet contain any mechanism for identifying or registering an authorised representative under Article 56(3). As there is no evidence of a coordinated EU practice postponing Article 56(3) and other Member States have expressly operationalised the requirement that foreign producers engaging in battery distance selling must appoint an authorised representative for extended producer responsibility, it would seem that Cyprus is currently in an administrative transitional stage. It is worth nothing that the requirement stems from a Regulation and is therefore directly applicable to Cyprus, without it having to introduce any national legislation for that purpose.

Electrical and Electronic Equipment (WEEE)

Directive 2012/19/EU on Waste Electrical and Electronic Equipment (WEEE) establishes measures to prevent the generation of WEEE and to promote its reuse, recycling and recovery through the principle of Extended Producer Responsibility.

Article 17 of Directive 2012/19/EU requires a producer that supplies from a distance (distance selling) electrical and electronic equipment in a Member State in which it is not established to appoint an Authorised Representative established in that Member State to fulfil the producer’s obligations under the Directive.

Within the scope of the written mandate, the Authorised Representative may undertake statutory compliance functions including:

  • registration with the national producer register;
  • communication with the competent authorities;
  • submission of mandatory reports and information;
  • maintenance of legally required records; and
  • performance of the producer obligations entrusted to it under the written mandate.

Interestingly, under Article 17(2) of Directive 2012/19/EU (the WEEE Directive), a producer established in another Member State or a third country that sells electrical and electronic equipment (EEE) by means of distance communication directly to users in a Member State is required to appoint an authorised representative in that Member State. However, the position in Cyprus is less straightforward. The Directive has initially been transposed through the Waste (Waste Electrical and Electronic Equipment) Regulations of 2015, as amended, but Regulation 22 did not appear to impose the reciprocal obligation on foreign distance sellers into Cyprus. Instead, it expressly permitted producers established in another Member State to appoint an authorised representative in Cyprus and required Cyprus-established producers selling by distance into another Member State to appoint an authorised representative there. There was an obvious gap and an inconsistency with the Directive. The transposing Regulations were amended in 2017 but the wording of the relevant Regulation still does not reflect Article 17 of the Directive, as it should.

Accordingly, while Article 17(2) of the WEEE Directive clearly states that such an obligation should exist, the current Cyprus implementing legislation and published administrative guidance do not expressly confirm it, leaving a degree of legal uncertainty as well as doubts regarding whether the Cyprus transposition is compatible with the EU Directive. Indeed, the official Cyprus WEEE producer registration form expressly contemplates authorised representatives and applies to foreign producers selling EEE by distance directly to users in Cyprus. However, both the form and its explanatory notes state that such producers may appoint an authorised representative in Cyprus by written mandate in accordance with Regulation 22(1), rather than providing that they must do so. This mirrors the permissive wording of Regulation 22 and contrasts with the mandatory wording of Article 17(2) of the WEEE Directive. What is definite is that according to general principles of EU law, if the issue arises, national authorities will have to interpret national law in  with compliance with the Directive.

Packaging

Regulation (EU) 2025/40 on Packaging and Packaging Waste (PPWR) establishes harmonised rules on packaging and packaging waste across the European Union and strengthens the Extended Producer Responsibility framework applicable to packaging producers.

The Regulation distinguishes between an Authorised Representative appointed for product compliance purposes and an Authorised Representative for Extended Producer Responsibility.

Article 45 of Regulation (EU) 2025/40 provides for the appointment of an Authorised Representative for Extended Producer Responsibility in the circumstances specified by the Regulation. These refer to cross-border producers making packaging or packaged products available directly to end users in another Member State. Online marketplaces will also be covered when they act as sellers. Where Article 45 applies, the producer must appoint the Authorised Representative by written mandate to fulfil the producer’s EPR obligations in the Member State concerned.

Depending on the applicable legal requirements, the Authorised Representative’s responsibilities may include:

  • registration with the relevant producer register;
  • submission of packaging data and statutory declarations;
  • communication with the competent authorities;
  • maintaining records required by law;
  • assisting with compliance relating to Extended Producer Responsibility obligations; and
  • performing the obligations expressly entrusted to it under the written mandate and the applicable legislation.

The aforementioned obligations come into force on 12/8/2026 but there has not been any official announcement by the Department of Environment. It is important to note that similarly to the context of batteries, the particular requirement for packaging stems from EU Regulation; it is therefore directly applicable (as law) to Cyprus without the need of any implementing or transposition law at national level.

Pending important legislative developments

It should be noted that, on 10 December 2025, the European Commission adopted two legislative proposals as part of its Environmental Omnibus simplification package. Proposal COM(2025) 982 final would suspend until 1 January 2035 the application of Article 56(3) of Regulation (EU) 2023/1542 (Batteries Regulation) and Article 45(3) of Regulation (EU) 2025/40 (Packaging and Packaging Waste Regulation), while Proposal COM(2025) 983 final would suspend until the same date the application of Article 17(2) of Directive 2012/19/EU (WEEE Directive), together with certain corresponding authorised representative obligations under other EU waste legislation. The stated objective of the proposals is to reduce the administrative burden associated with the appointment of authorised representatives for cross-border extended producer responsibility obligations. In the case of the PPWR, however, Member States would continue to have the option of requiring producers established in third countries to appoint an authorised representative. At the time of writing, both proposals remain subject to the ordinary legislative procedure and have not yet been adopted. They must therefore be approved by both the European Parliament and the Council before becoming law. Although the proposals form part of the Commission’s simplification agenda and may therefore progress relatively quickly, the timing of their adoption cannot be predicted with certainty and the existing legal framework continues to apply unless and until the proposals are adopted.

Contact Us if you need more information

Our firm can assist businesses in complying with their statutory obligations under the applicable EU and Cypriot legal framework, including producer registration, regulatory communications, compliance reporting and ongoing support in fulfilling their Extended Producer Responsibility obligations. More generally, we can advise on matters to environmental-related obligations of businesses. You can contact us at info@markoullc.com.

Νομική Εκπαίδευση Προσωπικού της CTC Automotive για τα Δικαιώματα των Καταναλωτών και τις Υποχρεώσεις των Εμπόρων

Η Χ. Μάρκου & Σία ΔΕ.ΠΕ. ολοκλήρωσε με επιτυχία εξειδικευμένο πρόγραμμα νομικής εκπαίδευσης για περίπου 40 μέλη του προσωπικού της CTC Automotive Limited, τα οποία προέρχονταν από τα τμήματα πωλήσεων οχημάτων, πωλήσεων εξαρτημάτων, εξυπηρέτησης πελατών και συνεργείων.

Η εκπαίδευση επικεντρώθηκε σε τρεις ιδιαίτερα σημαντικούς τομείς του κυπριακού και ευρωπαϊκού δικαίου προστασίας του καταναλωτή:

  • Τον Νόμο περί Ορισμένων Πτυχών των Συμβάσεων Πώλησης Αγαθών (Νόμιμη Εγγύηση και Δικαιώματα Καταναλωτών)
    • Τον Νόμο περί Δικαιωμάτων των Καταναλωτών
    • Τον Νόμο περί Αθέμιτων Εμπορικών Πρακτικών

Κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης αναλύθηκαν πραγματικά παραδείγματα από τον τομέα της αυτοκίνησης, με ιδιαίτερη έμφαση στον τρόπο χειρισμού παραπόνων καταναλωτών, στις υποχρεώσεις των αντιπροσωπειών και στα δικαιώματα που παρέχει η νομοθεσία στους αγοραστές οχημάτων, εξαρτημάτων και άλλων αγαθών.

Η συμμόρφωση με τη νομοθεσία προστασίας του καταναλωτή δεν αποτελεί απλώς νομική υποχρέωση. Αποτελεί σημαντικό εργαλείο ενίσχυσης της εμπιστοσύνης των πελατών, μείωσης του νομικού κινδύνου και βελτίωσης της συνολικής εμπειρίας εξυπηρέτησης.

Τι καλύφθηκε κατά τη διάρκεια της εκπαίδευσης;

Μέσα από πρακτικά παραδείγματα, πραγματικές υποθέσεις και ανάλυση της πρόσφατης νομοθεσίας και νομολογίας, οι συμμετέχοντες είχαν την ευκαιρία να εξετάσουν κρίσιμα ζητήματα που αντιμετωπίζουν καθημερινά οι αντιπροσωπείες, τα συνεργεία και τα τμήματα εξυπηρέτησης πελατών.

Μεταξύ αρκετών άλλων, η εκπαίδευση επικεντρώθηκε στα ακόλουθα ερωτήματα:

Όταν ένας πελάτης παραπονείται ότι το όχημά του παρουσιάζει πρόβλημα, ποιες είναι οι πραγματικές υποχρεώσεις της αντιπροσωπίας;

Πότε πρόκειται πράγματι για περίπτωση έλλειψης συμμόρφωσης; Ποιες περιπτώσεις καλύπτονται από τη νομοθεσία και ποιες όχι; Πότε δημιουργείται ευθύνη για τον πωλητή και ποια είναι τα όρια της;

Υπάρχει διαφορά όταν το πρόβλημα εμφανιστεί λίγες ημέρες μετά την παράδοση του οχήματος;

Ποιες είναι οι συνέπειες όταν μια βλάβη παρουσιαστεί εντός των πρώτων 30 ημερών; Πότε μπορεί να τεθεί ζήτημα αντικατάστασης ή επιστροφής του οχήματος και πώς πρέπει να χειριστεί η επιχείρηση τέτοιες περιπτώσεις;

Μπορεί ο πελάτης να απαιτήσει αμέσως επιστροφή χρημάτων;

Υπάρχει πάντοτε δικαίωμα πρώτης ευκαιρίας για επισκευή; Πότε ενεργοποιούνται πιο δραστικά δικαιώματα του καταναλωτή; Πώς μπορεί μια εταιρεία να διαχειριστεί αποτελεσματικά τέτοια αιτήματα χωρίς να παραβιάζει τη νομοθεσία;

Ποιος αποφασίζει αν θα γίνει επισκευή ή αντικατάσταση;

Μπορεί ο καταναλωτής να επιλέξει τον τρόπο αποκατάστασης; Υπάρχουν περιπτώσεις όπου ο πωλητής μπορεί να αρνηθεί την επιλογή του καταναλωτή; Ποια κριτήρια λαμβάνονται υπόψη;

Τι συμβαίνει όταν η επισκευή δεν επιλύει το πρόβλημα;

Πότε θεωρείται ότι μια επιχείρηση έχει ανταποκριθεί επαρκώς; Πότε μια επαναλαμβανόμενη βλάβη μπορεί να οδηγήσει σε περαιτέρω αξιώσεις από τον καταναλωτή;

Ποια είναι η σχέση μεταξύ της νόμιμης εγγύησης και της εμπορικής εγγύησης που προσφέρει ο κατασκευαστής;

Ποιες υποχρεώσεις απορρέουν από τον νόμο και ποιες από την εμπορική εγγύηση; Πώς αλληλεπιδρούν μεταξύ τους και ποια είναι τα συνηθέστερα λάθη που παρατηρούνται στην πράξη;

Τι πρέπει να γνωρίζει ο καταναλωτής πριν υπογράψει τη σύμβαση αγοράς;

Ποιες πληροφορίες πρέπει να δίνονται υποχρεωτικά πριν από τη σύναψη της σύμβασης; Ποιοι κίνδυνοι δημιουργούνται όταν σημαντικές πληροφορίες παραλείπονται ή παρουσιάζονται με ασαφή τρόπο;

Ποιες ιδιαιτερότητες παρουσιάζουν τα ηλεκτρικά και τα συνδεδεμένα οχήματα;

Ποιες ευθύνες δημιουργούνται σε σχέση με λογισμικό, ενημερώσεις ασφαλείας, εφαρμογές κινητών τηλεφώνων, υπηρεσίες συνδεσιμότητας και άλλα ψηφιακά χαρακτηριστικά που αποτελούν πλέον αναπόσπαστο μέρος των σύγχρονων οχημάτων;

Τι συμβαίνει όταν καθυστερεί η παράδοση ενός οχήματος;

Ποιες είναι οι υποχρεώσεις της επιχείρησης; Πότε αποκτά δικαιώματα ο καταναλωτής; Πώς μπορεί να αποφευχθεί η δημιουργία νομικού κινδύνου και καταγγελιών;

Πότε μια διαφήμιση ή μια δήλωση πωλητή μπορεί να θεωρηθεί παραπλανητική;

Πώς αξιολογούνται στην πράξη ισχυρισμοί που αφορούν αυτονομία, κατανάλωση, χρόνο φόρτισης, εξοπλισμό, ψηφιακές λειτουργίες ή προωθητικές προσφορές; Πότε μια παράλειψη πληροφοριών μπορεί να δημιουργήσει ευθύνη για την επιχείρηση;

Ποιες εμπορικές πρακτικές απαγορεύονται από τη νομοθεσία;

Ποιες πρακτικές θεωρούνται παραπλανητικές ή επιθετικές; Ποιοι είναι οι κίνδυνοι για μια επιχείρηση όταν το προσωπικό πωλήσεων δεν γνωρίζει τα όρια που θέτει η νομοθεσία προστασίας του καταναλωτή;

Η εκπαίδευση σχεδιάστηκε με πρακτικό προσανατολισμό και στόχο να βοηθήσει το προσωπικό πωλήσεων, εξυπηρέτησης πελατών και τεχνικής υποστήριξης να αναγνωρίζει έγκαιρα τους νομικούς κινδύνους, να χειρίζεται αποτελεσματικά τα παράπονα καταναλωτών και να εφαρμόζει ορθές πρακτικές συμμόρφωσης κατά την καθημερινή επαφή με τους πελάτες.

Η αξία της εκπαίδευσης σε νομικά θέματα στο τομέα της αυτοκίνησης

Οι σύγχρονες αντιπροσωπείες αυτοκινήτων λειτουργούν σε ένα περιβάλλον αυξημένων κανονιστικών απαιτήσεων. Το γεγονός επίσης ότι τα αυτοκίνητα πλέον έχουν ενσωματωμένα ψηφιακά στοιχεία ή είναι ηλεκτρονικά δημιουργεί καινούριες προκλήσεις στο τομέα της εφαρμογής της νομοθεσίας προστασίας καταναλωτή.  Η ορθή διαχείριση παραπόνων, η συμμόρφωση με τη νομοθεσία προστασίας του καταναλωτή και η αποφυγή αθέμιτων εμπορικών πρακτικών αποτελούν κρίσιμους παράγοντες για τη φήμη και τη νομική ασφάλεια κάθε επιχείρησης.

Η Χ. Μάρκου & Σία ΔΕ.ΠΕ. παρέχει εξειδικευμένες εκπαιδεύσεις προσαρμοσμένες στις ανάγκες αντιπροσωπειών αυτοκινήτων, εταιρειών πώλησης εξαρτημάτων, τμημάτων εξυπηρέτησης πελατών και ομάδων after-sales, με στόχο την πρακτική κατανόηση των υποχρεώσεων και δικαιωμάτων που απορρέουν από τη σύγχρονη νομοθεσία προστασίας του καταναλωτή σε απλή γλώσσα. Η εκπαίδευση παρέχεται προσαρμοσμένη και σε κάθε άλλο είδος αγαθού που διατίθεται προς πώληση σε καταναλωτές. Η εκπαίδευση παρέχεται από την δικηγόρο του γραφείου μας, Δρ. Χριστιάνα Μάρκου που διαθέτει εξειδίκευση στο δίκαιο προστασίας καταναλωτή καθώς και πολυετή πείρα στο τομέα της εκπαίδευσης μεταξύ άλλων στο δίκαιο προστασίας καταναλωτή έχοντας παράσχει σχετικές εκπαιδεύσεις και/ή σεμινάρια σε δικηγόρους, επιχειρήσεις και σε λειτουργούς της Υπηρεσίας Προστασίας Καταναλωτή. Στους συμμετέχοντες παρέχεται περιεκτικό υλικό με πολλά πρακτικά παραδείγματα εφαρμογής του νόμου στο οποίο μπορούν να ανατρέχουν οποιαδήποτε στιγμή.

Εάν ενδιαφέρεστε να ενημερώσετε το προσωπικό σας σχετικά με νομικά θέματα που άπτονται του δικαίου προστασίας καταναλωτή, μπορείτε να επικοινωνήσετε για το σκοπό αυτό μαζί ώστε να συζητήσουμε το περιεχόμενο της εκπαίδευσης, να προτείνουμε τις νομοθεσίες που θα πρέπει να καλυφθούν αναλόγως του τομέα της επιχείρησης σας και να διευθετήσουμε τις σχετικές εκπαιδεύσεις.

1o ΔΙΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ ΝΟΜΙΚΗΣ και ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Η δικηγόρος του γραφείου μας, Χριστιάνα Μάρκου, Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Νομικής στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστήμιο Κύπρου και Legal Expert στην Eunomia Ltd, είχε την τιμή να συμμετάσχει στο πρώτο επιστημονικό συναπάντημα γιατρών και δικηγόρων στο Διεπιστημονικό Συνέδριο Ιατρικής και Νομικής που διοργανώθηκε από τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο και τον Παγκύπριο Ιατρικό Σύλλογο στις 11/6/2026.

Συγκεκριμένα, συμμετείχε στο πάνελ Ψηφιακή Τεχνολογία, Τεχνητή Νοημοσύνη και Εξελίξεις στο Δίκαιο της Υγείας απαντώντας σε πολύ καίριες ερωτήσεις της συντονίστριας, συναδέλφου Λουΐζας Πρωτόπαπα, Προέδρου του Δικηγορικού Συλλόγου Λεμεσού, σχετικά με τις ιδιαιτερότητες των δεδομένων υγείας και την συγκατάθεση του υποκειμένου ως κατάλληλης ή μη νομιμοποιητικής βάσης επεξεργασίας δεδομένων υγείας. Της δόθηκε επίσης η ευκαιρία να εξηγήσει ότι η συγκατάθεση στο πλαίσιο του GDPR γενικά και στο τομέα της υγείας ειδικότερα, είναι «παρεξηγημένη» καθώς και ότι άλλο η συγκατάθεση σε ιατρική πράξη (ή στην συμμετοχή σε μια έρευνα στο τομέα της υγείας) και άλλο η συγκατάθεση στην επεξεργασία των προσωπικών δεδομένων που μια ιατρική πράξη ή έρευνα συνήθως προϋποθέτει.

Εξέφρασε, ακόμα, τη χαρά της που το European University Cyprus ήταν εκεί ως ένας από τους κύριους υποστηρικτές και χορηγούς μιας διοργάνωσης νομικών και ιατρικών επιστημόνων της πράξης δηλώνοντας έτσι την παρουσία του στα χαρακώματα.

1 2 3 17
error: Content is protected !!